Zabytki nieruchome wpisane do rejestru zabytków
Ruiny zamku biskupów chełmińskich
Zamek w Wąbrzeźnie był trzecim zamkiem biskupim na ziemi chełmińskiej, obok Starogardu i Lubawy, w którym mieściła się rezydencja włodarza tutejszej diecezji. Jego budowę rozpoczął w latach 1301-1311 biskup Herman von Prizna, a pierwsza wzmianka o budowie pojawiła się w przywileju biskupa Mikołaja z 1321 r. Zamek zastąpił w swej funkcji obronnej zniszczony najazdem Prusów gród, chroniący przeprawę przez jeziora.
Kościół parafialny pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Kościół został wzniesiony w latach 1323-1349 przez biskupa chełmińskiego Ottona. Wówczas była to jednonawowa świątynia, kamienno-ceglana, kryta dwuspadowym dachem z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i dobudowaną od południa zakrystią. Do naszych czasów obiekt nie dotrwał w niezmienionej formie. Reliktem tamtego okresu są istniejące do dziś ściany prezbiterium, pozbawione całkowicie detalu architektonicznego.
Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Królowej Polski
Kościół początkowo pełnił rolę świątyni ewangelickiej. Wraz z nastaniem w Wąbrzeźnie rządów pruskich nastąpił szybki rozwój protestantyzmu. Jego wyznawcy początkowo odprawiali nabożeństwa w domu prywatnym. Dopiero wraz ze wzrostem liczby ewangelików oraz po zebraniu odpowiednich funduszy przystąpiono do budowy świątyni.
Gmach sądu i willi sądowej przy ul. Wolności 19 i 21
Wybudowany w 1880 r. w stylu neogotyckim z przeznaczeniem na siedzibę sądu grodzkiego. Budynek sądu wraz z willą sądową otoczono z trzech stron ceglanym murem, a od strony ul. Wolności parkanem. Przebudowany na przełomie XIX i XX wieku, m.in. przez dobudowanie skrzydła od północy, ogrodzenia i tzw. willi sądowej (w latach 1908 – 1914).
Kamienica z oficyną przy ul. 1 Maja 38
Kamienica mieszczańska, zbudowana pod koniec XIX wieku, usytuowana jest w południowej pierzei ul. 1 Maja jako dom narożny, przytykający do sąsiedniej kamieniczki. Dwukondygnacyjny murowany budynek posiada czteroosiową elewację frontową i pokryty jest dachem blaszanym, z lukarnami. Został wzniesiony w stylu neorenesansowym.
Kamienica z oficyną przy Placu Jana Pawła II
Kamienicę wybudowano w 1890 r. W 1903 r. dobudowano oficynę, pomieszczenie magazynu i przejazd. Parter służył celom handlowym, pierwsze piętro mieszkalnym. Posiadała dwa wejścia: do korytarza i osobne wejście do sklepu. W 1989 r. nastąpiła przebudowa elewacji frontowej, obejmująca zamurowanie drzwi prowadzących do sklepu obok dawnego okna wystawowego.